Zespół ciasnoty podbarkowej, z angielskiego Shoulder impingement syndrome (SIS), to schorzenie wywołujące ból i zaburzenie prawidłowego funkcjonowania stawu barkowego. U pacjenta dochodzi do ucisku na stożek rotatorów przez przednie struktury wyrostka kruczo-barkowego. To z kolei wywołuje ucisk na ścięgna i kaletkę. Zmniejsza się także przestrzeń podbarkowa i powstaje stan zapalny stawu. Jakie są objawy, leczenie i jak przebiega fizjoterapia tego schorzenia?
Zespół ciasnoty podbarkowej – etapy rozwoju schorzenia
Ze względu na występowanie zmian, zespół ciasnoty podbarkowej można podzielić na 3 etapy rozwoju, do których należą:
I etap – zmiany w stawie mogą zostać odwrócone, przez zastosowanie rehabilitacji. Pacjenci przyjmują niekiedy leki likwidujące stan zapalny kaletki stawowej oraz stożka rotatorów, występuje tkliwość guzka większego
II etap – odwrócenie zmian nie jest możliwe. U pacjenta poza stanem zapalnym, dochodzi do zwłóknienia oraz zapalenia ścięgien. Pojawia się silny ból oraz wyraźne zmniejszenie zakresu ruchowego stawu ramiennego. Leczenie pomaga zniwelować dokuczliwe objawy.
III etap – dochodzi do trwałych (całkowitych lub częściowych) uszkodzeń mięśni rotatorów. Natomiast w stawie pojawiają się zwapnienia, a pacjent ma problem z unoszeniem kończyny górnej.
Zespół ciasnoty podbarkowej przyczyny schorzenia
Zespół ciasnoty podbarkowej może mieć różne przyczyny. Natomiast na jego powstawanie wpływają:
- wrodzone lub nabyte wady postawy ciała
- zwyrodnienie wyrostka barkowego lub stawu barkowo-obojczykowego
- kształt wyrostka barkowego przypominający haczyk
- urazy mięśni stożka rotatorów
- niestabilność stawu ramiennego
- urazy obręczy barkowej lub stawu ramiennego
- osłabienie struktury mięśniowej w obrębie obręczy barkowej, brak równowagi mięśniowej.
Jakie są objawy zespołu cieśni podbarkowej?
Charakterystycznym objawem zespołu cieśni podbarkowej jest ból stawu barkowego, który najczęściej zlokalizowany jest w przedniej części stawu oraz w przedniej i bocznej części wyrostka barkowego.
W początkowym etapie występuje podczas wysiłku. Natomiast z czasem może pojawiać się nawet w stanie spoczynku kończyny. W zaawansowanym stadium schorzenia, następuje ograniczenie zakresu ruchowego stawu. Może wystąpić obrzęk oraz zwiększona tkliwość – wrażliwość na dotyk lub lekki ucisk okolicy stawu. Objawy te są najczęściej skutkiem stanu zapalnego kaletek. Często dochodzi do osłabienia mięśni odwodzących i rotujących.
Zespół cieśni podbarkowej – leczenie schorzenia
Leczenie zespołu cieśni podbarkowej powinno zostać poprzedzone odpowiednią diagnozą. Lekarz w tym celu może wykonać RTG, Rezonans Magnetyczny lub USG. Badania pozwalają uzyskać obraz zmian powstałych w stawie barkowym i zastosować odpowiednie leczenie. Może ono odbywać się za pomocą następujących metod: laseroterapii, krioterapii, elektroterapii, prądów TENS lub ultradźwięków. Ważna jest jednak fizjoterapia manualna. Zmniejszenie dolegliwości bólowych pozwala na przejście do kolejnego etapu leczenia, który skupia się przede wszystkim na odzyskaniu sprawności funkcjonalnej. Terapia manualna pozwala zwiększyć siłę mięśni stożka rotatorów oraz głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia. Przeprowadzane są zabiegi, które zwiększają zakres ruchowy stawu obojczykowego, żeber jak i kręgosłupa szyjnego i piersiowego.
Zespół cieśni podbarkowej może spowodować trwałe uszkodzenie stawu barkowego. Dlatego ważna jest wczesna diagnoza oraz rozpoczęcie leczenia, które pozwala uniknąć uszkodzenia struktur stawu, ścięgien i mięśni. Odpowiednio prowadzona rehabilitacja pozwala zahamować postęp schorzenia, a w początkowym stadium, przywrócić całkowitą sprawność barku.
